نسیم تهران
من تشکر می کنم

من تشکر می کنم از:

از سال ۱۳۶۱ که کشور در آن با سونامی جمعیت روبرو شد و عواقبش یقه مارو در کنکور و کارو سایر مقولات گرفت

روز تولدم که به خاطر مقارن شدن با عید هیچکس یادش نمی مونه

از معلم کلاس اولم که برای اولین بار به من فهماند ضربه خط کش چقدر درد داره

از عباس یمینی شریف که یار مهربانو به من نشون داد اما من هنوز برای پیدا کردنش بین آدما چشم میندازم

از درس همه جا به نوبت که اولین شعار بی عمل را به مردم آموخت

از آقای گرامی که آخرش نفهمید من صباغیان نیستم

از پریسا که با رفاقتش بی معرفتی رو یادم داد

از قورمه سبزی که لحظات سبزی رو برام به ارمغان میاره به! به!

از چغاله بادوم که کم میاد ولی خوب میاد

از رشته فیزیک که بهترین روزای زندگیمو نابود کرد و آخرشم هیچ ثمری نداشت

ار دکتر عبید رحمانی که بنده را سه ترم میمان کلاسش کرد

از دکتر برقعی که در سن ۲۲ سالگی به من آموخت هرکی شلوغ کنه جاش پشت در کلاسه

از یاسمن که دائم کمبود اصلی ترین ستون زندگیمو به رخم میکشه

از بچه هایی که متاسفانه هر روز صبح قیافه خشن منو تحمل میکنن و جیک نمی زنن

از درس فیزیک اول دبیرستان که بیشتر شبیه اتل متل توتوله است و تازه بازم متقاضی تقویتی داره

از سن ۲۵ سالگی که از وقتی پامو توش گذاشتم یه لحظه هم آرامش ندارم

از رزا و همه کسانی که توی ذهن من یه سایه گنگ و یه مسئله لاینحلند

از بابایی که در آموزش رادیو نویسی به من کمک میکنه

از هاجر که اینقدر خانومه آدم از خودش خجالت میکشه

از مامانم که عشق منه

از خاطره های تلخ و شیرینی  که شاید اگه نبودن من هینقد هم بزرگ نمی شدم

از عسگری که اینقدر تشویقم میکنه گاهی اوقات حس میکنم چخوفم خودم خبر ندارم

از فرزام به خاطر حرفاش شوخیاش و خونسردی وصف ناپذیرش

از مسئولینی که سبد نوشته های مارو هیچگاه خالی نمیزارن

از مترو که گاهی به ما یاد میده نوعدوستی آنهم موقع باز شدن دربها یعنی چی

از مونو ریل که وسیله سرگرمی خانوم بچه ها رو فراهم کرده

از سهمیه بندی بنزین که ترافیک را تشدید؟ نه!تعدیل کرده

از اینورژن که تا یکی دو ماه دیگه سوژه خوبی خواهد شد

از سرگرد فتاحی که یادآور روزای طلایی مردای رویایی آن موقع ها است چیزی که امروزه در دکان هیچ عطاری پیدا نمی شه

از چارخونه که بد زده به صحرای پاورچین

و در نهایت از گل آقا به خاطر اینکه من دیگه نمیتونم برای دلم بنویسم و یک کم نسبت به نوشتن جدی ترم کرد

سه‌شنبه ۱٥ آبان ۱۳۸٦ - نسیم صباغان | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows