نسیم تهران
هکايط من وقلت املای هايم

تنها باری که از درس املا نمره کم آوردم کلاس اول بود که در آن جای ؛گ؛و ؛ق؛ را اشتباه نوشته بودم و البته دلیلش هم بماند اما اصولا در تمام دوران مدرسه ادبیاتم حرف نداشت و همیشه وقتی کسی راجع به املای کلمه ای ازم می پرسید با نخوت خاصی جوابش را می دادم ولی  مدتیه دچار یک نوع سکته املایی شدم که البته احتمال میدم مال پیری باشه این رو بچه های که براشون کامنت می زارم و گاها ویراستار گل آقا کاملا حس میکنند مثلا چند روز پیش بعد از اینکه برای کسی کامنتی را ارسال کردم تازه متوجه شدم جناح را با؛ه؛ نوشتم یا همین دیروز داخل متنی که بای فرزام فرستاده بودم به جای ؛عوامل؛ نوشته بودم؛اوامر؛یعنی آدم اینقدر می تونه خنگ باشه ؛بله! می تونه بعد از اینکه این نکته از طرف فرزام یاد آوری شد خودمم تعجب کردم و کلی برام جای سئوال بود که چند ساعت بعد متوجه شدم همین اشتباه نگونسارو توی یک کامنت هم مرتکب شدم دیگه دارم به خودم شک می کنم  با این وجود اگر یک دفع دیدید کامنتی از طرف من اومده که مثلا متنش اینطوری؛ عگر دوسط داشطی بح وبلاگ منم صر بظن؛ دست به گیرنده هاتون نزنید اشکال از شما نیست عشکال عز منح کح صواتم نم کشیده

قابل توجه کسانی که در کانت بالا معترض به بازی کردن نقش آدم خوبه در متنهای من بودند

دوشنبه ٢ مهر ۱۳۸٦ - نسیم صباغان | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows