نسیم تهران
 

بیم من همه این بود که مباد

تندیس دست پرور من در هم شکسته شود

بیم من همه این بود که مباد

روزی به ناگه از سر انگشتی پرسشی عریان شود حقیقت تلخی که هیچ گاه پنهان نمانده بود

و بیم داشتم

ویران کند تمامی ایمان به عشق را

عشقی که آن مترسک جالیز

در من نشانده بود

                                                 حمید مصدق

پنجشنبه ۸ شهریور ۱۳۸٦ - نسیم صباغان | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows